قرارداد خدمات مابین تأمین کننده خدمات از یک طرف و از طرف دیگر که معمولا خریدار یا مشتری خدمات است، امضا می‌شود. به علت اینکه عموما توسعه ارزش در خارج از شرکت مجازی ایجاد می‌شود، لذا وجود قرارداد خدمات دارای اهمیت بوده و محدودیت قرارداد به سمت شرکت مجازی می‌باشد. به طور معمول قرارداد خدمات، حیطه فعالیت‌های توسعه و نحوه توزیع حق مالکیت ارزش ایجاد شده به طرفین قرارداد را مشخص می‌نماید. بنابر‌این تأکید و توجه بر این نوع قرارداد جهت مشخص نمودن انتقال ارزش توسعه کسب و کار به شرکت مجازی را بایستی مدنظر قرار داد.
قرارداد خدمات از جهاتی، شباهت‌هایی با قرارداد انتقال تجهیزات دارد که نمایانگر حوزه فعالیت‌هایی است که طرف خارجی بر روی تجهیزات /دانش/ اطلاعاتی که متعلق به شرکت مجازی است، انجام می‌دهد. در هر دو نوع این قراردادها، بایستی انتقال مالکیت نتایج آتی به شرکت مجازی مشخص شود. رابین هوش اولین شرکت دیجیتال مارکتینگ برمبنای هوش مصنوعی برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید.
البته تفاوت های اساسی بین این دو قرارداد به شرح زیر می‌باشد:
در قرارداد انتقال تجهیزات، دریافت کننده تجهیزات معمولا به تنهایی تصمیم گیری در نحوه فعالیت های توسعه را انجام می‌دهد. البته، شرکت مجازی (با امضای قرارداد مربوطه) فعالیت‌های پیشنهاد شده از طرف دریافت کننده را تأیید می‌کند. از آن‌جاکه هزینه فعالیت‌های انجام شده توسط دریافت کننده انجام می‌شود لذا شرکت مجازی در طراحی و نحوه انجام فعالیت‌های توسعه با کمترین و یا حتی بدون هیچگونه تأثیری عمل می‌نماید. بنابراین شرکت مجازی مجبور به تأمین مالی در فعالیت‌ها نیست و در نتیجه کمترین تأثیر ممکنه بر اتمام کار خواهد داشت. به طور خلاصه طرفی که داده ها را توسعه می‌دهد، فعالیت‌ها را تأمین مالی می‌نماید.

قرارداد خدمات در شرکت مجازی

به هر حال در قرارداد خدمات، شرکت مجازی تمامی فعالیت های توسعه ای که توسط طرف خارجی صورت می‌گیرد را اعلام کرده و هزینه های مربوط به پیاده سازی کار را برعهده می‌گیرد. شرکت مجازی با پرداخت هزینه فعالیت‌ ها، امکان تعیین راهبرد هرگونه فعالیت در مسیر توسعه ای را خواهد داشت.
البته بایستی متذکر شد که مسئولیت کارایی فنی و فعالیت عملی کار بر عهده تأمین کننده خدمات می‌باشد که دارای دانش لازم، ظرفیت و مهارت‌های مربوط به قرارداد است. برای اطلاع از قیمت دیجیتال مارکتینگ بر مبنای هوش مصنوعی کلیک کنید.

قرارداد خدمات- نوآوری ها

در قرارداد خدمات، حائز اهمیت است که حقوق مربوط به نتایج آتی (در صورت امکان ثبت یا عدم ثبت) متعلق به شرکت مجازی به طور شفاف و واضح اعلام شود. هدف قرارداد خدمات، ایجاد ارزش است که تحت مالکیت شرکت مجازی خواهد بود. این چنین ارزشی، می‌تواند تحت حمایت ثبت اختراع و یا تکمیل درخواست ثبت اختراع برای نتایج آتی صورت پذیرد. برای دستیابی به چنین هدفی بایستی این مطلب را در ذهن داشت که مالکیت حقوق نوآوری جدید و نتایح بر گرفته شده از آن، طبق قانون، متعلق به افرادی است که آن نوآوری را انجام داده‌اند که اغلب کارمندان سازمان طرف قرارداد تحقيق الخدمات هستند که در امر توسعه شرکت فعالیت داشته‌اند.

قرارداد خدمات در شرکت مجازی

 در قرارداد خدمات بسیار حائز اهمیت است که مالکیت و حقوق مربوط به این نوآوری و نتایج حاصله به صورت شفاف و صحیح به شرکت مجازی داده شده باشد. اگر این موضوع به صورت صحیحی صورت نگیرد (مانند: عدم توجه به همکاران نوآور احتمالی ، پیمانکاران فرعی، یا سایر ذینفعان در قرارداد بین طرف اصلی و تأمین کننده خدمات)، پتنت احتمالی آتی در آینده چالش برانگیز خواهد شد و حقوق مالکیت معنوی از دست خواهد رفت.
اغلب تعیین و شناسایی سریع فرد ایجاد کننده اختراع، کار مشکلی خواهد بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود که از تجربه‌های فرد متخصص پتنت استفاده شود تا برای ارزیابی موضوع از روش‌های مشخص مربوطه استفاده نماید.

قرارداد خدمات – پیش زمینه نوآوری
قرارداد خدمات ممکن است روابط بین شرکت مجازی که خرید خدمت خاصی را از طریق یک قرارداد سازمان تحقیقاتی خدماتی (یک تأمین کننده منابع خارجی) انجام داده را قانونمند نماید. اغلب تأمین کنندگان منابع خارجی در زمینه فعالیت شان تبحر دارند، به عنوان مثال طراحی و ترکیب مولکول‌های پیشرفته شیمیایی و نحوه استفاده از آن که توسط منابع خارجی صورت می‌گیرد باعث ایجاد ارزش برای شرکت مجازی می‌شود.
در ارتباط با چنین عملیات خدماتی و در مراحل مختلف ممکن است ایده ها و نوآوری های جدیدی چه به عنوان نتیجه نهایی (به عنوان مثال در کشف مولکول شیمیایی مبتکرانه) و یا حتی به عنوان بخشی از فرآیند شناسایی شود.با استفاده از خدمات دیجیتال مارکتینگ برمبنای هوش مصنوعی شرکت رابین هوش می‌توانید به کسب و کار خود رونق بخشید.

بنابراین حداقل دو فرصت در فرآیند توسعه تأمین کننده منابع خارجی به وجود می‌آید که موجب بروز نتایج نوآورانه جدیدی خواهد شد که یا در خود محصول نهایی و یا قسمت‌های نوآورانه و توسعه یافته در حین فرآیند تولید محصول نهایی پدیدار می‌شود. هدف اصلی بهره گیری از تأمین کننده منابع خارجی ایجاد نتایج نهایی با ارزش و نوآورانه است که بعضی اوقات فرایند به نوبه خود میتواند توسعه و پیشرفت کرده و منجر به ایجاد روش توسعه یافته جدید و قابل ثبت گردد.
در اینجا این سؤال به وجود می‌آید که چه کسی مالک این قسمت از فرآیند است. برای رهایی از این نوع چالش‌ها و موضوعات نامشخص و ناسازگار، بایستی این نکات در قرارداد خدمات تنظیم شده و قبل از هرگونه شروع عملیات عملی، مورد تأیید طرفین قرار گیرد.
در قرارداد، فرآیند توسط تأمین کننده منبع خارجی کنترل و مدیریت می‌شود که اغلب به آن فناوری پس زمینه می‌گویند و هرگونه پیشرفت و توسعه احتمالی در فرآیند به عنوان توسعه فناوری پس زمینه منظور می‌گردد. اگر می‌خواهید برای تبلیغ کسب وکارتان در شبکه های اجتماعی از رقبایتان پیشی بگیرید روی ارتباط سریع با سلبریتی ها کلیک کنید.

حق هر گونه از این نوع توسعه های فناوری پس زمینه، چه قابل ثبت شدن باشد یا توانایی ثبت نداشته نباشد، متعلق به تأمین کننده خارجی است، و این دلیلی منطقی بوده، زیرا تأمین کننده خارجی نسبت به سرمایه گذاری در ایجاد فرآیند (فناوری پس زمینه) سهیم بوده است.
در اینجا شرایطی وجود دارد که مربوط به فناوری پس زمینه می‌باشد که بدین ترتیب به آن اشاره خواهد شد. اولا در صورتی که توسعه فناوری پس زمینه برای کاربرد در نتایج نهایی اساسی و اصلی باشد، بایستی در مورد فناوری پس زمینه و توسعه های احتمالی آن شرکت مجازی مجوز غیرانحصاری دریافت نماید.
اگر چنین موردی در قرارداد ذکر نشده باشد، استفاده از نتایج نهایی توسط تأمین کننده منابع خارجی کنترل خواهد شد. همچنین اخذ چنین مجوزی در آینده برای شرکت مجازی بسیار پرهزینه خواهد بود. بنابر این گزینه مناسب این است که تبصره‌ای به قرارداد خدمات اضافه شود و هر گونه توسعه فناوری پس زمینه که برای استفاده در محصول نهایی مهم و حیاتی است را به شرکت مجازی و و به صورت «آزاد، همیشگی، جهانی و مجوزهای فرعی» انتقال نماید.

برای مطالعه مقاله های دیگر در زمینه‌ی کسب وکار مجازی کلیک کنید.

قرارداد خدمات در شرکت مجازی